BO VERDICT YINI ENTHAA VARAANULLATHU........... ROUDRAM POTTUM........ COLLEGE KUMARANE KAANAN FAMILY VANNU THUDANGHUM PADAM HIT :D

People like to celebrate longevity -- birthdays, wedding anniversaries and silver jubilees. Likewise, it is a mater of celebration for an actor to be donning a character for the twenty-fifth (or is it twenty-sixth?) time.

The USP of director Renji Panicker's second Malayalam film, Roudram is that Mammootty is playing a cop for the twenty-fifth time in his career. Other than that, the film offers nothing new. In fact, the film gives us a sense of deja vu, reminding us of Renji Panicker in his prime as a writer.

As for the subject, the director has weaved a story taking all the political events happening in the state in the last few months and put his hero at the centre of it. As the hero, he is the same as we expect him to be -- a low ranking officer from the state cadre; an honest, stubborn man spewing fire with his words. He has scant regard for his corrupt superiors and does not mind giving them a piece of his mind at every given opportunity.

Narendran aka Nari (Mammootty) is the Assistant Commissioner who is given the charge of investigating a murder that happened outside a lodge in Fort Kochi. The deceased was supposed to have connections with the ganja planters of the state. During the course of the investigation, some bigwigs including his superiors and political masters come under police scrutiny. The rest of the film shows how Nari overcomes the hurdles and teaches everyone involved, a lesson.

If you are looking for any kind of novelty in this film, you will be royally disappointed. Everything from the narrative structure to the vague profile of the protagonist remains unchanged except for a spark here and there.
Even the good and bad supporting characters are stereotypes -- the corrupt man with a soft corner for the hero (Lalu Alex), an advocate-wife who left her practice to take care of a sick child, and the CM who is a puppet in the hands of a caucus. The only comic relief is in the form of a superior officer played by Rajan P Dev.

Mammootty tries to rise above the script with little success. He mouths lines in Malayalam as well as English and also translates them all the time. He confronts his adversary with a pistol or bare fists to win an argument or simply to prove a point.

In the end, Roudram is a film suffering from verbal diarrhoea (a phrase coined by Renji himself as the scriptwriter in Sthalathe Pradhana Payyans ages ago) and little action.
http://www.rediff.com/movies/2008/feb/01ssr.htm

REDIFF RATING -> 2/5

Roudram is a film suffering from verbal diarrhoea

Renjikku pani vannathu chummathalla. Farisum Pinariyum Pani koduthathaavum

Roudram - Mammootty, fully loaded
IndiaGlitz [Friday, February 01, 2008]

What do you look out for in a Renji Panikkar flick? Especially when the hero is donning khaki? A film that entertains more with dialogues than with activity. An action thriller which doesn't showcase much physical action. A protagonist who single-handedly takes on the vicious nexus of politicians, the mafia, high-ranking police officers and street goons.

A hero who is hands-on with media reports and political scandals and delivers punch-lines. A hero who is upright, for whose dedication dear ones pays, sometimes even with their lives, leading to a no-holds-barred hunt for the bad guys.

So you are here in familiar territory, complete with all the Renji Panikkar regulars in ‘Roudram’. Here, the difference offered is definitely Mammootty, who is teaming up with the director in the role of a police officer.

‘Roudram’ offers all the regular fare identified with this genre. However, for die-hard fans of the genre, this two-hour-forty-minutes flick is partially entertaining, if not riveting.

The one reason ‘Roudram’ may not work is that the movie's framework is too similar to the template of Panikkar's previous hit ‘Bharatchandran IPS’. The story is all about Narendran, an honest ACP, who has the guts to take on the corrupt system, fulfilling his father's wish (he was also an officer who died during an operation). Narendran — popularly called Nari — is offered a case to work on, directly from the Chief Minister's office: a case of the murder of Kandamkalatil Jose, a drug dealer. As usual, the protagonist, with the support of SP Thomas and DIG Shihabudeen lays siege against the corrupt elements of the department like ACP Joy and even the IG, who have their dirty interests in the case.

The CM, through opening an investigation of a petty drug dealer, is trying to check the growth of a drug mafia group that may pose a threat to the government. But as Nari goes hunting down the tracks, more and more people associated, gets killed by the evil-doers. And in the final showdown, the CM's office too finds Nari too dangerous to be given such a case which has got its repercussions on the government's fortunes. And in the final showdown, the CM plans to call an end to the investigations. How Nari succeeds to trace out and extinguish the threats forms the rest of the film.

The overall treatment of the movie is pegged to the last decade's potboilers, with a potpourri of various ingredients ranging from drug mafia to corruption in the administration. The direction is also not so commendable as Renji seems to have been more involved with writing bombastic dialogues, than to create any novelty in scene realization or narrative techniques. But the one reason it may work is Mammootty's excellent performance that makes you root for this larger-than-life protagonist. He has really got himself into shape for this one, trying to get into the minute details of the character. The audience is spared the high-voltage non-stop dialogue delivery that is characteristic of Renji Panikker heroes. :Cheers: :Cheers::Cheers::Cheers::Cheers::Cheers::Cheers:Sa ikumar as mafia king Sethu, Rajan P Dev as DIG Shihabudeen and the rest of the cast are in their usual castlines, even airing the same type of dialogues they are expected to do. Newcomer Manju as Nari's wife Prabha, also have not much to do.

The technical departments including the editing by Don max and the cinematography by Sanjeev Sanker gels with the theme. If the pace set in the first half was maintained post-interval too, ‘Roudram’ would have become a really good thriller. The rather tame climax and some slackened post-interval portions hamper the film's overall flow.

The second half downers notwithstanding, ‘Roudram’ is a mostly taut action that will bank heavily on the Mammootty factor to get things going at the box office.

\:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/ \:D/

rediff review kanakku aakanda... They wont give good reviews for entertainers.. They rated pokkiri,billa,TG, as dissapointing...but these are big hits

യൂണിവേഴ്*സല്* സൂപ്പര്*സ്റ്റാര്* മോഹന്**ലാലിന്റെ രണ്ടായിരത്തിയെട്ടിലെ ആദ്യ ചിത്രം - ‘കോളേജ് കുമാരന്*’ പുറത്തിറങ്ങി. സുരേഷ് പൊതുവാള്* കഥ-തിരക്കഥ-സംഭാഷണം എന്നിവ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സംവിധാനം നിര്*വ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത് തുളസീദാസ്. ബെന്*സി മാര്*ട്ടിനാണ് ചിത്രം നിര്*മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ‘പേരിലുള്ള കൌതുകം, അവിടെയവസാനിക്കുന്നു’ എന്ന് ഈ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഒറ്റവാചകത്തില്* പറയാം.

പട്ടാളത്തില്* ക്യാപ്റ്റനായിരുന്ന ശ്രീകുമാര്* എന്ന കുമാരന്*(മോഹന്*ലാല്*), ഇന്ന് മഹാത്മ കോളേജിലെ ക്യാന്റീന്* നടത്തിപ്പുകാരനാണ്. കുട്ടികളയാളെ ക്യാപ്റ്റനെന്നു വിളിക്കുന്നു, അയാള്* കുട്ടികള്*ക്കായി ജീവിക്കുന്നു. കോളേജിനുള്ളില്* കുട്ടികള്*ക്ക് ഗുണകരമല്ലാത്തതൊന്നും നടക്കുവാന്* അയാള്* സമ്മതിക്കില്ല. സ്വാഭാവികമായും കുമാരന് കോളേജിനകത്തും പുറത്തും ശത്രുക്കളുണ്ടാവുന്നു. കോളേജില്* നിന്നും കുമാരനെ തുരത്തുവാന്* അവര്* പതിനെട്ടടവും പയറ്റുന്നു. പത്തൊമ്പതാമത്തെ അടവുപയറ്റി കുമാരന്* എല്ലാത്തിനേയും അതിജീവിക്കുന്നു. ഇതാണ് ‘കോളേജ് കുമാരന്*’ എന്ന സിനിമ.

കഥ പറയുവാന്* മറ്റൊരു കഥാപാത്രത്തിന്റേയും പേര് ആവശ്യമായി വന്നില്ലല്ലോ? ഇതു തന്നെയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പോരായ്മ. നെടുമുടി വേണു, ജനാര്*ദ്ദനന്*, സിദ്ദിഖ്, സുറാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂട്, ഹരിശ്രീ അശോകന്*, വിമല രാമന്*, ബാലചന്ദ്രമേനോന്*, ജിഷ്ണു, സുജ, മങ്ക മഹേഷ്, വിജയരാഘവന്*, റിസബാവ, ബാബു നമ്പൂതിരി തുടങ്ങിയൊരു വലിയ താരനിരതന്നെ ചിത്രത്തിലുണ്ട്; എന്നാലവരൊക്കെ ‘ഉണ്ടോ?’ എന്നു ചോദിച്ചാല്* ‘ഉണ്ട്’, ‘ഇല്ലേ?’ എന്നു ചോദിച്ചാല്* ‘ഇല്ല’ എന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. മോഹന്*ലാലിനെ വെച്ച് ഈ കാലത്തൊരു ക്യാമ്പസ് ചിത്രമെടുക്കുവാന്* ഇങ്ങിനെയൊക്കെയേ കഴിയുകയുള്ളൂ. കോളേജ് കാന്റീനിലെ കുമാരനാക്കി, ‘കോളേജ് കുമാരന്*’ എന്നൊരു പേരൊക്കെ കഥാകൃത്ത് വിദഗ്ദ്ധമായി മെനഞ്ഞു. പക്ഷെ, തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ ജോലി അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്നദ്ദേഹം മറന്നു! രസകരമായ കാര്യം, ക്യാന്റീന്* നടത്തിപ്പുകാരനായ കുമാരന്*, ക്യാന്റീന്* നടത്തിപ്പുമാത്രം ചെയ്യുന്നതായി കണ്ടില്ല, എന്നതാണ്.

പതിനെട്ടാമത്തെ അടവ്, പത്തൊമ്പതാമത്തെ അടവ് എന്നൊക്കെ ഒരു ഭംഗിക്ക് പറഞ്ഞതാണ്, സത്യത്തില്* അങ്ങിനെ കാര്യമായിട്ടൊന്നും ഇരുകൂട്ടരും പയറ്റുന്നില്ല. ഇതുവരെ ഇറങ്ങിയിട്ടുള്ള തല്ലിക്കൂട്ട് നായകന്* Vs വില്ലന്* സംഘട്ടന സിനിമകളില്* കണ്ടുമടുത്ത അടവുകളൊക്കെ തന്നെ ഇതിലും. അനാവശ്യ ഗ്രാഫിക്സുകളും, അതിമാനുഷ സ്റ്റണ്ടുകളുമൊക്കെ ചേര്*ത്ത് അല്പം കൂടി ബോറാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നു മാത്രം. അടുത്ത കാലത്തിറങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്*, സംഘട്ടനരംഗങ്ങളില്* കുമാരനിട്ടും ഇടയ്ക്കിടെ വില്ലന്മാരുടെ കൈയില്* നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്, എന്നൊരു ‘പുതുമ’ ഈ ചിത്രത്തിലെ മോഹന്*ലാലിന്റെ കഥാപാത്രത്തിനുണ്ട്. ഷിബു ചക്രവര്*ത്തിയെഴുതി ഔസേപ്പച്ചന്* സംഗീതം നല്*കിയിരിക്കുന്ന, മൂന്നു ഗാനങ്ങളുണ്ട് ഈ ചിത്രത്തില്*. തരക്കേടില്ലാത്ത ഇവയില്*, ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണം ചിത്രവുമായി നന്നായി ചേര്*ന്നു പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. കുമാരനല്ലാത്ത ശ്രീകുമാര്*, കുമാരിയായ മാധവി മേനോനു(വിമല രാമന്*)മായി പ്രണയമൊന്നും തുടങ്ങുന്നില്ല എന്നതും ആശ്വാസകരമാണ്.

യുക്തിക്ക് സ്ഥാനമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സിനിമയായതിനാല്*, യുക്തിഭംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചെഴുതി സമയം കളയുന്നില്ല. എന്നാലും ഒരു തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ ഭാവന ഇത്രയും കാടു കയറാമോ! ക്യാന്റീന്* നടത്തിപ്പുകാരന്*, അയാളെത്രയൊക്കെ പ്രഗല്*ഭനാണെങ്കിലും പ്രിന്*സിപ്പാളിനെ വരെ ഭരിക്കുന്നയാളാക്കി അവതരിപ്പിച്ചത; അല്പമല്ല, വളരെ കടന്നുപോയി. പിന്നെ, ഈ സമകാലീന സംഭവങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഒരു സിനിമയില്* തന്നെ വലിച്ചുവാരി കാണിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? അങ്ങിനെ കാണിക്കുന്നത് എന്തോ മഹത്തായ കലാസൃഷ്ടിയായി പറഞ്ഞു നടക്കുന്നതും കാണാറുണ്ട്. സത്യത്തിലത് സമയം തികയ്ക്കുവാനുള്ള എളുപ്പവഴി മാത്രമാണ്. പരീക്ഷയ്ക്ക് ഉത്തരമെഴുതുമ്പോള്*, ആദ്യവും അവസാനവുമുള്ള രണ്ട് പാരഗ്രാ*ഫുകളില്* ഉത്തരവും, ഇടയ്ക്കുള്ള പാരഗ്രാഫുകളില്* മനോധര്*മ്മവുമെഴുതുന്ന അതേ വിരുത്. ആരാധകരുടെ പ്രീയപ്പെട്ട ലാലേട്ടനോട് ഒന്നേ പറയുവാനുള്ളൂ; ‘കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ, കാണാതെയാക്കുന്നതും ഭവാന്*!’.